İKİNCİ ANNE BABALAR-ÖĞRETMENLER

İKİNCİ ANNE BABALAR-ÖĞRETMENLER-

Öğretmenler, herkesin hayatına ışık tutan melekler. Çocuklara pek çok bilgi ve becerikazandırmanın yanında; adam gibi yaşamayı öğreten ikinci anneler, babalar… peki nedir onları böyle kutsal bir varlık yapan ve hayat boyu hafızalarda canlı tutan?

Okul çağı gelince, kensidini evinden bambaşka bir ortamda bulan, çeşitli faaliyetler yapması beklenen, hiç görmediği insanlarla karşılaşan çocuğa destek veren ve bu yepyeni ortama alışmasını sağlayan , daha sonra da hayatı için gerekli her şeyi veren bir yardımcı, bir kaynak ve kocaman bir sığınaktır öğretmen.

Annesinin yanından o güne kadar bu ölçüde ayrılmayan çocuk, karşısında bulduğu öğretmenini, koruyucu, ilgi ve sevgi verici, sorunlarını çözmede destek alacağı bir kişi olarak kabul eder. Çünkü öğretmei gülsüğünde, ağladığında, canı yandığında, üşüdüğünde hep yanındadır.

Öğretmen çocuk için çok önemli bir modeldir. Onun her davranışını beynine kaydeden çocuk, o nasıl giyinirse öyle giyinmeye, nasıl konuşuyorsa öyle konuşmaya özenir. Davranışlarını öğretmenini yaklaşımlarına göre şekillendirir.

Çocuklara okulun ilk yıllarında verilen disiplin, kazandırılan alışkanlıklar, eğitiminin diğer aşamalarında hatta hayatı boyunca yapacaklarına yön verir. Öyleki kurallara uymayı, doğru ders çalışma yollarını, doğru yemek yeme alışkanlıklarını ve toplum içinde nasıl davranılacağını öğrenen çocuk, bu öğrendiklerini tüm yaşamında kullanacaktır.

Bu yüzden öğretmenlik yapmak göründüğü kadar kolay değildir. Gençlerin akıllarından geçen “ hiç bir şey olamazsam öğretmen olurum” düşüncesi son derece yanlıştır. Hatta özenle seçilmesi ve hazırlanılması gereken kutsal bir meslektir öğretmenlik. Öğretmenin öğrencilerine ders anlatması kadar; konuşması, onlarla nasıl zaman geçirdiği, öğrencilerinin tüm yaşamını yakından etkiler. O öğrencilerine güven vermeli, kendilerini rahat ve huzurlu hissetmelerini sağlamalıdır. Onlara bir yandan sevgi göstermeli, bir yandan yanlış yaptıklarında uyararak doğruları bulmalarını sağlamalı, onları bir yandan sosyalleştirmeli bir yandan da geleceğe hazırlamalıdır. Bir şeyler öğrenmeleri, sorumluluk kazanabilmeleri için öğrencilerine destek olmalı, onlar için elinden gelen her şeyi yapmalıdır. Çocukalr ancak bu şekilde hem derslerde hem de diğer faaliyetlerinde, arkadaşlarıyla ilişkilerinde başarılı olurlar. Başarılı olduklarını görmek, onları pekiştirir ve daha iyisi için çabalamalarını sağlar.

Gerçek öğretmen bunları yaparken bir yandan da bildikleriyle yetinmeyip kendisini sürekli geliştirmeli, teknolojiyi kullanmalı, yakaladığı her gelişmeyi kensine ve öğrencilerine yansıtmalıdır. Bu uğurda gerekirse kendinden fedakarlık yapmalıdır.

Değerli öğretmenlerimize saygıyla

Şule Özcan
Psikolojik Danışman